Life By Wen

Ongelooflijk. 2014 is geschiedenis en er staat gewoon weer een gloednieuw jaar op ons te wachten.  Ondertussen zitten we alweer in de 3e week van januari, wat gaat dat snel! 2014 was een vrij bewogen jaar voor mij. Laat ik je niet langer ophouden; snel verder met deze post.

2014 begon ik werkloos. Dat wil zeggen: ik had geen vaste baan. En van de opdrachten die ik had, daar kon de schoorsteen niet van roken. Maar het leven gaat door en ik kon niet zo maar achterover leunen en mijn leven on hold zetten. Ik schreef er over op mijn blog en ik sprak erover met mijn vrienden en familie.

Als ik er nu aan terugdenk dan weet ik bijna zeker dat dit me door deze lastige periode heeft gesleept. Het was op dat moment mijn houvast, om zo de moed erin te houden. De tweede maand van dat jaar vond ik mijn huidige baan (NB: ik had vanaf september 2013 geen vast werk.), waar het helaas eind van deze maand ook weer ophoudt. (Daarover later meer…)

(c) W.H. de la Rambelje
(c) W.H. de la Rambelje

2014 was ook het jaar waarin ik een knobbeltje vond in mijn rechterborst. Een moment dat ik nog goed kan herinneren. Ik wuifde het eerst weg, omdat ik dacht dat het door een te strakke BH kwam, maar toen de pijn steeds erger werd kon ik niet anders dan een bezoekje te brengen aan de huisarts. Ik ben nog nooit zo bang geweest. De arts stelde me min of meer gerust, maar ik werd zekerheidshalve toch doorverwezen naar het ziekenhuis voor verder onderzoek.

Diezelfde dag nog, liet ik een mammografie maken in het ziekenhuis. Er zijn maar weinig momenten waarop ik me alleen voel. Maar dit was zo’n moment. De dames in de wachtkamer hadden allemaal iemand bij zich. Hetzij een partner, hetzij een vriendin/kennis, maar in ieder geval iemand. En ik? Ik was alleen. Ik dacht na over wat zich aan de andere kant van de deur afspeelde en ik probeerde om geen conclusies te trekken over iets dat ik misschien wel niet heb.

Een week later zou ik de uitslag krijgen. En gelukkig was de uitslag goed. Er is niets te zien op de mammografie. In ieder geval niet iets dat kwaadaardig is. Het was (‘gelukkig’) ‘maar’ een opgezette klier in mijn borst. Een directe oorzaak hiervoor is lastig te vinden. Vaak zijn hormonen de boosdoener. Afijn, het was in ieder geval een opluchting.

(c) W.H. de la Rambelje
(c) W.H. de la Rambelje

Het jaar dat ik voor het eerst alleen op een vliegtuig stapte om mijn vriendin in Italië te bezoeken. En om in de week daarna mijn verjaardag te vieren op het prachtige eiland Capri. Doei 30, hallo 31! Daar nam ik ‘afscheid’ van mijn oude ik en liet ik een hele hoop achter me. Dat gedeelte van mijn leven houd ik liever privé, maar ik besef steeds meer dat ik veel geleerd heb de afgelopen tijd, mezelf nóg beter heb leren kennen en ik eindelijk begin te snappen welke kant ik op wil met mijn leven en wat er écht belangrijk is.

En wie had dat gedacht? Na een aantal ‘tegenslagen’ ontmoet ik zomaar ineens mijn grote liefde. Aan Cupido had ik gevraagd om mij met rust te laten. In ieder geval voor de komende tijd. En warempel, dan gebeurt dit ineens.  Ik wil er niet veel over kwijt, maar ik weet wel dat hij mij heel gelukkig maakt. En dat is alles wat telt :)

2014, je was geweldig, en ik kan niet wachten wat 2015 allemaal voor mij in petto heeft!

Live ~ Laugh ~ Love
W&

~ Waar kijken jullie naar uit in 2015? ~

LIKE & FOLLOW BY WEN
Twitter |  Instagram Bloglovin’ | 
Pinterest 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s