Ik Voel Me (In) Compleet

‘Ik ben Indisch’, riep ik als klein ‘pindamensje’. Als klein meisje voelde ik mij al anders dan de Nederlandse kindjes uit mijn klas. Geboren in Bergen op Zoom en opgegroeid met The Blue Diamonds, Tammy Wynette, Patsy Cline én mijn vaders favoriete krontjong van onder andere Hetty Koes Endang.

Omringd met veel liefde van mijn Indische tantes, ooms, nichtjes en neefjes tijdens de welbekende kumpulans ((familie)samenzijn met lekker eten) met natuurlijk veel makan(an). Hollandse pot aten we niet vaak, behalve met een Indische twist. Juist ja… sambal bij!  ‘Wendy, je moet naar huis. Het is vijf uur en wij gaan eten!’ Dat kennen wij als Indo’s natuurlijk niet. Bij ons wordt er nooit afgepast gekookt en er kan altijd een bordje (of twee, drie, vier) extra op tafel.

Door de verhalen van mijn ouders en familie werd ik nieuwsgierig naar hun achtergrond en in 2005 maakte ik mijn eerste reis naar Indonesië, de gordel van smaragd. Het voelde voor mij als thuiskomen en ik kuste meteen de grond. De heerlijke temperatuur, de hartelijke en vriendelijke mensen en de prachtige natuur. En ik hoor je denken; Hoe kun jij je daar nou thuis voelen? Na één reis? En je bent toch in Nederland geboren? Ja, dat klopt! Dat klopt allemaal!

Afbeelding: (c) W.H. de la Rambelje
Afbeelding: (c) W.H. de la Rambelje

Maar weet je… Ik had het er laatst met een vriendin over. Ik weet niet of ik hier mijn oude dag wel wil ‘slijten’. Nederland is een fantastisch land: historie, toonaangevend op het gebied van kunst en cultuur, ‘prachtige’ infrastructuur, Europees land met de beste gezondheidszorg. Maar daarnaast voelt het voor mij alsof ik in een verkeerd land geboren ben. Ik ben meerdere malen in Azië geweest en voel ik mij daar fijn(er). Ik kan buiten leven, doen (voor mijn gevoel dan) waar ik zin in heb, maar vooral zijn wie IK ben, zonder daarvoor ‘afgestraft’ te worden.

Ik kan niet oordelen over hoe het voor mij zou zijn om daar ‘echt’ te wonen, omdat ik die ervaring (nog) niet heb. Maar als ik terug denk aan de keren dat ik daar was, voelde het voor mij ECHT. Het voelde als thuis. En nu denk je vast; jij bent gek! Nee, ik ben eerder prettig gestoord… Het duurt nog wel even voordat ik deze stap ga maken, want ik ben nog lang niet ‘rijp’ om achter de geraniums te zitten.

In de tussentijd wil ik hier heerlijk aan de slag met mijn eigen bedrijf en weer veel meer gaan reizen. Ik kan niet wachten tot ik weer naar Azië kan en ik sta dan ook echt te popelen. Voor mij voelt het zo, maar misschien vindt een ander het helemaal niets. Advies is prima, maar ik wil niet teveel nadenken over wat anderen denken of zeggen… iedereen vindt wel IETS. En ik zeg: Dream it, Wish it, Do it!

Live ~ Laugh ~ Love
W&

Dit artikel verscheen eerder op 2Z1G.nl.

~ Wat is jouw droom en hoe zorg je dat dit tot leven komt? ~

 LIKE & FOLLOW BY WEN
Twitter |  Instagram Bloglovin’ | 
Pinterest 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s