Hallo… wie is daar?

Ken je dat? Het stemmetje in je hoofd dat zegt: zou je dat wel doen? Al een aantal keren heb ik dat stemmetje horen spreken. Mijn intuïteve signaal dat aangeeft dat er iets anders nodig is, of iets dat ik liever niet wil. Ik schreef er mijn laatste blog over, maar wat heb ik er intussen van geleerd?

Intuïtie
Dat stemmetje dat intuïtie heet, wat is dat nu eigenlijk? Volgens Wikipedia wordt intuïtie omschreven als een “ingeving”, een vorm van “direct weten”, zonder dat men dit beredeneerd heeft. Maar wat doet het eigenlijk met je… sterker nog… wat doet het met mij? Intuïtie leidt tot iets nieuws, een nieuwe keuze, ander gedrag of een nieuwe kijk op een oude zaak. Ik vind het lastig om naar mijn intuïtie te luisteren, want ik ben nu eenmaal gewend om te doen zoals ik altijd doe. Namelijk negeren die hap en gewoon doorgaan!

Kauwgom onder mijn schoen!
Luister naar die onderbuikgevoelens! Doe niets wat je niet wilt en doe vooral niets wat je ongelukkig maakt! Laats hoorde ik hem weer… Dat ene stemmetje… Ik was ergens ingestapt waar ik totaal niet op mijn plek was. Op z’n Indisch gezegd: ik voelde me niet senang. Het voelde alsof ik met mijn schoen in de kauwgom gestapt was. Het bleef maar kleven en na lang wikken en wegen heb ik toch naar mijn gevoel geluisterd en de knoop doorgehakt. Ik voel me weer vrij en dat voelt enorm goed!

Je bent de meester van je eigen gedachten
Daar waar de ene deur sluit, gaat een andere weer open. Luisteren naar jezelf kan soms erg lastig zijn, maar je leert er enorm veel van en bovendien voel je je er stukken beter door. En zeg nou zelf? Wie wilt dat nou niet? Meer durven luisteren naar je eigen gevoel geeft mij meer zelfvertrouwen en kracht. Het leert mij nog meer te handelen vanuit mijn hart.

Invictus
Dat brengt mij op het gedicht van Willem Ernest Henely: Invictus, die ik graag met jullie wil delen. Ik vind het heel bijzonder en hopelijk inspireert het jou ook?!

Out of the night that covers me,
Black as the Pit from pole to pole,
I thank whatever gods may be
For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of chance
My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears
Looms but the Horror of the shade,
And yet the menace of the years Finds,
and shall find, me unafraid.

It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll.
I am the master of my fate:
I am the captain of my soul.

Live ~ Laugh ~ Love
W&

~ Luister jij naar jouw intuïtie? ~

LIKE & FOLLOW BY WEN
Twitter |  Instagram Bloglovin’ | 
Pinterest 

 

Advertisements

One thought on “Hallo… wie is daar?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s